เนื่องจากว่า น้องสาวของแอนกำลังจะมา  แล้วบ้านเก่าของพี่เต้ย ก็เต็มแบบแน่นเอี๊ยด คิดดู บ้านหลังนึงอัดกันเข้าไป 10 กว่าคน… ห้องน้ำแค่ 2 ห้อง   Master Room เค้าก็ใช้ของเค้าไป Second Room and Living Room นี่สิ แย่งกันชิบหาย แล้วแม่งอาบน้ำกันอย่างนาน ตอนเช้า ปวดขี้ ปวดเยี่ยวนี่แทบจะอยากจะไปเยี่ยวทับที่นอนไอ้คนที่อยู่ในห้องน้ำกันเลยทีเดียว…  แน่นอนว่ามันถูก (รึเปล่า) แต่ว่ามันก็แออัดกันสุดๆ คิดดูพื้นที่ของเกรียงมีแค่ เตียงขนาด 3x6 แล้วก็ตู้เสื้อผ้าแบบเหล็กต่อกัน ซึ่งใช้ไป ใช้ไปก็ล้ม ก็เอนกันไป แล้วก็มาต่อใหม่…. นี่หรือชีวิตนักเรียนนอกของกรู….  คิดๆ ดูแล้ว ตอนอยู่บ้านพี่เอ กูสบายกว่านี้เยอะเลย แค่ลำบากตอนเดินทางกลับ (ซึ่งก็ไม่ลำบากมากเลย บ้านใหม่ลำบากกว่าอีก) บ้านพี่เอ ตรง Enmore Rd ใกล้สถานีรถไฟ, Bus ก็ผ่านตั้งหลายสาย….. กูย้ายมาลำบากทำไมเนี่ย…แถมค่าครองชีพเพิ่มอีกต่างหาก….  แต่ก็ไม่เป็นไร…. ถือว่าเป็นประสบการณ์…. บางคนแย่ยิ่งกว่าเราอีก อยู่ Master จ่ายแพง แต่ว่า แทบจะไม่มีพื้นที่อะไรให้เลย นอกจากที่นอน….

    แอนก็หาบ้านแทบเป็นแทบตาย…. จริงๆ ถ้าน้องมาแล้ว ยังหาบ้านไม่ได้ เกรียงก็ว่าจะออกไปอยู่คนเดียว… อยู่ได้อยู่แล้ว ราคาขนาดบ้านพี่เต้ยเนี่ย เผลอๆ แออัดน้อยกว่า แล้วก็ถูกกว่าด้วยซ้ำ…  อันนี้ Internet ก็ใช้ไม่ค่อยจะได้ด้วย (ไม่เคยใช้ต่อจาก Laptop ได้เลย)   ตอนเช้ามาก็ต้องมาทนฟังเสียงคนทำกับข้าว แล้วถังขยะก็เต็มทุกวัน ไม่เอาไปทิ้งด้วย… กูแทบจะไม่เคยทำกับข้าวเลย… ขยะกูทิ้งไม่ขนาดพวกมึงแน่ๆ  

              สรุป ยังไม่เข้าเรื่องหาบ้านซักที  แอนก็หาแบบ Sign เองกับ Agency  เอกสารอะไรก็ไม่มี เงินก็น้อย… เศร้า  จะให้คนนู้นคนนี้ช่วยก็ลำบากเหลือเกิน…. จริงๆ เกรียงก็มีนะ แต่ว่า ไม่อยากรบกวนเค้าอ่ะ… ถ้าให้เค้าช่วยนี่ ได้แน่ๆ อ่ะ (ถ้าเค้าช่วยนะ เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกับเค้าอ่ะ เค้าจะช่วยเราทำไม)   สุดท้ายก็มาได้บ้านตรง Randwick  ก็ไม่ไกลจากที่ทำงาน…. รถบัสก็ผ่านหลายสาย….Randwick Junction ก็ค่อนข้างดี และเจริญ ของก็ถูกกว่าในเมือง…. เดินทางไปได้หลายที่ ถ้าอยากไป รถบัส วิ่งทั้งคืน… โคตรดี….   ข้อเสียคือ ไม่มีรถไฟ… แต่ก็ไม่เป็นไร    ก็กลับมาใช้ ตั๋ว Red Weekly เหมือนเดิม…. ไม่เป็นไร ดี จะได้ไปเที่ยวนู้น เที่ยวนี่ได้ตามใจ….  

                        ตอนแรกที่จะย้าย ก็คิด เฮ่ย มันจะดีเหรอวะ ไกล อยากอยู่ในเมือง (ติด Life style ในเมืองอ่ะ) ที่เรียน ก็อยู่ในเมือง เพื่อนก็อยู่ในเมือง ศูนย์กลางการ คมนาคมขนส่ง ก็อยู่ในเมือง   แต่พอมาอยู่แล้ว เฮ่ย มันก็เจริญนี่หว่า  บ้านก็ดี โอเคเลย …. ตอนเข้ามา ไม่มีอะไรเลย… UNfurnish คืนแรก นอนกับพื้น ปูผ้า แล้วก็โคตรจะหนาวเลย….

             วันที่ย้ายเข้ามา เหนื่อยกันสุดๆ…. ย้ายเสร็จ คืนรถ ก็ตีสาม  นอนก็หลับๆ ตื่นๆ เพราะว่ามันหนาวมากก แล้วก็นอนกับพื้นด้วย….  (พื้นพรม แล้วก็ปูผ้าบางๆ) 

     วันต่อมา แอนกับเป๊บซี่ออกไปข้างนอก พอกลับมา ก็บอกว่า เฮ่ยมีคนทิ้งของ…. ก็ไปดูกัน มีตู้เย็น เตียง Heater ทิ้งของเยอะอ่ะ   ก็เก็บตู้เย็นมาทดลอง เฮ่ย ใช้ได้นี่หว่า  Compressor ทำงาน  ลองดูสิว่าจะเย็นมั๊ย ก็เย็นนะ  อิอิ เสร็จ   แล้วก็ไปเก็บเตียงมา  สภาพไม่ดีมากนัก แล้วก็กลัว Bed Bug ด้วย  แต่ก็ทิ้งไว้ แล้วก็ไม่เห็นมีอะไร ก็เลยมาลองใช้ดูคืนนี้….  ถ้ามีก็ทิ้งไป   จริงๆ เตียงแถวบ้านทิ้งเยอะมาก สภาพดีๆ ก็มี Queen size ด้วย แต่ขี้เกียจเก็บมาแล้ว….    คือรู้สึกตื่นเต้นว่ะ เวลา เดินตามท้องถนนแถวบ้าน แล้วมีคนเอาของมาทิ้ง…. แรกๆ ก็รู้สึกอายเหมือนกันนะ แต่คนอื่นก็ทำกัน ของบางอย่างมันยังใช้งานได้ดีอยู่ แค่มันเสียนิดๆ หน่อยๆ แต่เจ้าของก็เปลี่ยน… เพื่อนไปเก็บ Microwave กับ เครื่องซักผ้ามาได้ด้วย  สุดยอด แล้วก็เก็บพวกชั้นวางของมากมาย สภาพยังดี แล้วก็สวยๆ ด้วย….. แน่นอนของพวกนี้ มันก็ต้องแย่งกันหน่อย เพราะบางคนก็เป็นขาจรแบบเกรียง แต่ที่น่ากลัวเป็นพวกมืออาชีพ พวกนี้เอารถมาขนกันเลยทีเดียว….   ดูเหมือนน่าอนาถานะ… อยู่เมืองไทยก็คงไม่ทำ   แต่ก็รู้สีกสนุกนะ กับการขนของเข้าบ้าน จาก Unfurnish ตอนนี้เป็น Full Furnish ไปแล้ว hahaha